Stwardnienie Zanikowe Boczne

W ostatnim czasie bardzo głośno zrobiło się o schorzeniu  zwanym ASL (Stwardnienie Zanikowe Boczne), z racji filmików wrzucanych do sieci mających wzbudzić w społeczeństwie świadomość walki z ową chorobą. Niestety bardzo szybko pierwotny pomysł, dofinansowywania fundacji wspierających osoby zmagające się z ASL, przerodził się w zwykłe, czasem dość niebezpieczne polewanie wodą, które nie miało nic wspólnego z szerzeniem świadomości o tej chorobie.

My dziś w niniejszym artykule postaramy się przybliżyć Państwu tematykę tego schorzenia.

Stwardnienie Zanikowe Boczne jest postępującą chorobą neurologiczną, prowadzącą do porażenia neuronu ruchowego. Zapewne część z Państwa zastanawia się, czym jest owy neuron ruchowy??? Postaramy się wyjaśnić w najprostszy sposób. Otóż neuron ruchowy stanowi centrum przewodzenia impulsów nerwowych z ośrodków decyzyjnych (mózgowia) do mięśni. W efekcie przesłania impulsu nerwowego, dochodzi do wywołania odpowiedzi w mięśniach, przez co możemy np. wykonywać ruchy kończynami, przełykać itp. Inaczej mówiąc neuron ten odpowiada za wszelkie możliwości wykonywania funkcji ruchowych w organizmie. Porażenie neuronu ruchowego, prowadzi do stopniowego upośledzania funkcji mięśni, co w efekcie prowadzi do utraty sprawności ruchowej, zdolności połykania, mowy, a w konsekwencji, do śmierci pacjenta.

Przyczyny powstawania ASL do tej pory nie są jednoznacznie wyjaśnione. W większości czynnikiem sprawczym powstawania owej choroby są mutacje genetyczne.

Stwardnienie Zanikowe Boczne jest chorobą postępującą, co oznacza, że z upływem czasu objawy się nasilają. Początkowe objawy to problemy manualne ręki, uczucie kurczy mięśni ręki, z biegiem czasu dochodzi do znacznych niedowładów całej kończyny. Choroba atakuje wszystkie mięśnie naszego organizmu. Wraz z postępowaniem schorzenia, chory traci możliwość samodzielnego poruszania się, pojawiają się trudności w samoobsłudze (typu mycie, czesanie, ubieranie, jedzenie), oraz utrata zdolności mowy, połykania. Ponadto, choroba ta atakuje mięśnie klatki piersiowej co sprawia, że chory stopniowo traci zdolność swobodnego oddychania, w wielu przypadkach oddychanie wspomagane musi być poprzez respirator. Choroba atakuje również mięśnie szyi i głowy, co uniemożliwia choremu swobodne utrzymywanie głowy w osi.

Stwardnienie Zanikowe Boczne powoli odbiera samodzielne funkcjonowanie pacjenta, bardzo często choroba diagnozowana jest u osób aktywnych fizycznie, których życie w następstwie diametralnie się zmienia. W obecnych czasach nie ma leku, który pozwoliłby na pełne zahamowanie rozwoju choroby. Chorzy na ASL zwykle żyją do 10 lat od postawienia diagnozy. Leczenie ASL opiera się głównie, na możliwie jak najbardziej skutecznym hamowaniu jej postępów. Do tego celu wykorzystuje się przede wszystkim leczenie ruchem. Rozwój rehabilitacji przyczynił się do powstania wielu metod neurofizjologicznych typu PNF, czy NDT BOBATH, które są bardzo skuteczne, a co za tym idzie, pozwalają pacjentowi na jak najdłuższe funkcjonowanie. Ponadto, metody te stosowane u pacjentów z przykurczami mięśniowymi, przynoszą zmniejszenie owych dolegliwości.

W zaawansowanym stadium choroby, gdy dochodzi do porażenia mięśni w obrębie jamy ustnej i przełyku, konieczne są ćwiczenia logopedyczne i specjalna dieta. W przypadku znacznego osłabienia odruchu połykania, stosuje się karmienie poprzez sondę żołądkową.

Codzienne zmaganie się z tą chorobą wymaga wielkiego samozaparcia i odwagi do walki o każdy dzień. Dlatego też, chcąc faktycznie pomóc chorym na to schorzenie, można wspomóc liczne fundacje na rzecz chorych i ich rodzin, co z pewnością ułatwi im walkę z chorobą.

Na koniec przytoczymy Wam wypowiedź znanego profesora biofizyka, który pomimo codziennej walki z tą chorobą nigdy nie stracił nadziei:

”… Jasnym jest fakt, że jesteśmy jedynie rozwiniętą rasą naczelnych, na dość małej planecie orbitującej wokół małej gwiazdy na skraju jednej z setek miliardów galaktyk. Lecz od zarania cywilizacji, ludzie desperacko pragnęli zrozumieć pierwotny porządek świata. Siły decydujące o granicach wszechświata są niesamowicie wyjątkowym zjawiskiem. A czy może być coś bardziej wyjątkowego, niż brak rzeczonych granic??? I tak samo nie powinny istnieć granice ludzkich dążeń. Wszyscy jesteśmy unikalni. Bez względu na to, jak źle możemy postrzegać życie, zawsze jest coś co możecie uczynić. Coś, w czym możecie odnieść sukces, póki życia, póty nadziei...." - Stephen William Hawking.