Zespół cieśni nadgarstka – objawy oraz sposób leczenia

Zespół cieśni nadgarstka, jest schorzeniem wywołanym przez długotrwały ucisk na nerw pośrodkowy, biegnący  w kanale nadgarstka. Jest to schorzenie w dużej mierze związane z wykonywaniem pracy zawodowej.

Teraz pokrótce omówimy budowę kanału nadgarstka

Otóż kanał nadgarstka utworzony jest przez kości nadgarstka i głębszą warstwę troczka zginaczy. Zawiera nerw pośrodkowy, który biegnie centralnie przez kanał nadgarstka. Oprócz nerwu pośrodkowego przez kanał przebiegają również ścięgna zginaczy powierzchniowych
i głębokich palców.

Przyczyny powstawania

Otóż jak już wspominaliśmy na początku, zespół cieśni nadgarstka wywołany jest przez długotrwały ucisk na nerw pośrodkowy. Ucisk taki występuje w przebiegu choroby zwyrodnieniowej, jak również stanu zapalnego tkanek miękkich otaczających nerw pośrodkowy. Ucisk na nerw występuje także w przebiegu choroby reumatoidalnej lub po złamaniach w obrębie nadgarstka. Wszystkie w/w schorzenia powodują, że wymiar poprzeczny kanału ulega zmniejszeniu, co wywiera ucisk na biegnący w nim nerw pośrodkowy.

Zespół cieśni nadgarstka związany jest również z praca zawodową, dotyczy to osób wykonujących długotrwałe prace manualne tj. osoby piszące na komputerze, krawcowe, masażyści, kosmetyczki, kierowcy zawodowi, malarze. To grupa zawodów szczególnie narażonych, co nie wyklucza, że w innych zawodach nie ma predyspozycji do powstania cieśni nadgarstka.

Rycina 2 Ucisk nerwu pośrodkowego biegnącego w kanale nadgarstka

 

Objawy i rozpoznanie cieśni nadgarstka

Ucisk na nerw pośrodkowy wywołuje ból w obrębie nadgarstka, parestezje w obrębie palców ręki  (tj. uczucie mrowienia, uczucie pieczenia, uczucie kłucia w palcach), zaburzenia czucia w obrębie ręki, osłabienie siły mięśniowej, tkliwość dotykową w obrębie nadgarstka oraz sztywność palców ręki.

Cieśń nadgarstka rozpoznaje się przez wykonanie testów diagnostycznych oraz EMG. W rozpoznaniu cieśni nadgarstka bardzo ważne jest wykluczenie ucisku na korzenie nerwowe, w obrębie kręgosłupa szyjnego, gdyż ucisk na tym poziomie powoduje bardzo podobne objawy jak cieśń nadgarstka.

Leczenie cieśni nadgarstka

W cieśni nadgarstka mamy do wyboru leczenie zachowawcze i operacyjne w zależności od rozwoju stanu chorobowego.

Leczenie zachowawcze

W leczeniu zachowawczym skupiamy się przede wszystkim na zmniejszeniu dolegliwości bólowych oraz zmniejszeniu stanu zapalnego
w obrębie tkanek miękkich.

Wśród zabiegów fizykalnych zastosowanie znajdują te o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym tj.: krioterapia miejscowa, laseroterapia, ultradźwięki, magnetoterapia, zabiegi elektroterapii (jonoforeza) oraz wodolecznictwo np. wirówki kończyn górnych.

Ponadto zastosowanie znajduje farmakoterapia, iniekcje miejscowe oraz specjalne szyny.

Rycina 3 Leczenie zachowawcze w przypadku cieśni nadgarstka

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne polega na odbarczeniu uciśniętego nerwu pośrodkowego. Po operacji konieczna jest rehabilitacja z wykorzystaniem zarówno kinezyterapii jak i fizykoterapii. Długość rehabilitacji uzależniona jest od stopnia uszkodzenia nerwu oraz predyspozycji zdrowotnych.

Podsumowywanie

Cieśń nadgarstka jest obecnie schorzeniem dotyczącym ludzi w coraz młodszym wieku. Nieleczona może prowadzić do poważnych zaburzeń zdrowotnych, dlatego niezbędna jest prawidłowa diagnoza i szybko wprowadzona rehabilitacja.